سوره
الإنفطار
-
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ 1
هنگامی که آسمان شکافته شود.
-
وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ 2
و هنگامی که ستارگان آسمان فرو ریزند.
-
وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ 3
و هنگامی که آب دریاها روان گردد (تا به هم پیوسته همه یک دریا شود).
-
وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ 4
و هنگامی که قبرها زیر و رو شود (و خلایق از آنها بر انگیخته شوند).
-
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ 5
آن هنگام است که هر شخصی به هر چه مقدّم و مؤخّر انجام داده همه را بداند (شاید مراد از مقدم عملی است که پیش از رفتن از دنیا برای آخرت به جای آورده، و مؤخر آن اعمالی که پس از مرگ به او میرسد مانند باقیات صالحات و اعمال خیری که وصیت کرده و وقف و صدقات جاری و فرزند صالح یا کتاب علمی و سنّت حسنه).
-
يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ 6
ای انسان، چه باعث شد که به خدای کریم بزرگوار خود مغرور گشتی (و نافرمانی او کردی).
-
الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ 7
آن خدایی که تو را به وجود آورد و به صورتی تمام و کامل بیاراست و به اعتدال (اندام و تناسب قوا) برگزید.
-
فِي أَيِّ صُورَةٍ مَا شَاءَ رَكَّبَكَ 8
و حال آنکه به هر صورتی که خواستی (جز این صورت زیبا هم) خلق توانستی کرد.
-
كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ 9
چنین نیست (که شما کافران پنداشتید که معاد و قیامتی نیست) بلکه شما (از جهل) روز جزا را تکذیب میکنید.
-
وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ 10
البته نگهبانها بر (مراقبت احوال) شما مأمورند.
-
كِرَامًا كَاتِبِينَ 11
که آنها نویسندگان (اعمال شما و فرشته) مقرب خدایند.
-
يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ 12
شما هر چه کنید همه را میدانند.
-
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ 13
همانا نیکو کاران عالم در بهشت پر نعمت متنعّمند.
-
وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ 14
و بدکاران در آتش دوزخ معذبند.
-
يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ 15
روز جزا به آن دوزخ در افتند.
-
وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ 16
و هیچ از آن آتش دور نتوانند بود.
-
وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ 17
و تو چگونه به روز با عظمت جزا (ای بشر امروز کاملا) آگاه توانی شد؟
-
ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ 18
باز هم عظمت آن روز جزا را چگونه توانی دانست؟
-
يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئًا ۖ وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ 19
آن روز هیچ کس برای کسی قادر بر هیچ کار نیست و تنها حکم و فرمان در آن روز با خدای یکتاست.