سوره
المطففين
-
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ 1
وای به حال کم فروشان.
-
الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ 2
آنان که چون به کیل (یا وزن) چیزی از مردم بستانند تمام بستانند.
-
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ 3
و چون چیزی بدهند در کیل و وزن به مردم کم دهند.
-
أَلَا يَظُنُّ أُولَٰئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ 4
آیا آنها نمیدانند که (پس از مرگ برای مجازات) بر انگیخته میشوند،
-
لِيَوْمٍ عَظِيمٍ 5
در روزی که آن بسیار روز بزرگی است؟
-
يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ 6
روزی که مردم تمام در حضور پروردگار عالم (برای حساب) میایستند.
-
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ 7
چنین نیست (که منکران پندارند) البته (روز قیامت) بد کاران با نامه عمل سیاهشان در عذاب سجّینند.
-
وَمَا أَدْرَاكَ مَا سِجِّينٌ 8
و چگونه به حقیقت سجّین آگاه توانی شد؟
-
كِتَابٌ مَرْقُومٌ 9
کتابی است (که به قلم حق) نوشته شده.
-
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ 10
وای آن روز به حال منکران و تکذیب کنندگان.
-
الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ 11
آنان که روز جزا را تکذیب میکنند.
-
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ 12
در صورتی که آن روز را کسی تکذیب نمیکند مگر هر ظالم و بد کاری در عالم.
-
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ 13
که بر او چون آیات ما تلاوت شود گوید: این سخنان افسانه پیشینیان است.
-
كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ 14
چنین نیست، بلکه ظلمت ظلم و بد کاریهاشان بر دلهای تیره آنها غلبه کرده است (که قرآن را انکار میکنند).
-
كَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ 15
چنین نیست (که میپندارند) ، آنها در آن روز از (رحمت و کرم) پروردگارشان محجوب و محرومند.
-
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُو الْجَحِيمِ 16
سپس آنها را به آتش دوزخ در افکنند.
-
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ 17
و به آنان گویند: این همان دوزخی است که تکذیب آن میکردید.
-
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ 18
چنین نیست (که شما کافران پنداشتید، امروز) نکو کاران عالم با نامه اعمالشان در بهشت علّیّین روند.
-
وَمَا أَدْرَاكَ مَا عِلِّيُّونَ 19
و چگونه به حقیقت علّیّین آگاه توانی شد؟
-
كِتَابٌ مَرْقُومٌ 20
کتابی است (که به قلم حق) نوشته شده.
-
يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ 21
که مقربان درگاه حق به مشاهده آن مقام نائل شوند.
-
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ 22
محققا نیکوکاران در بهشت ابد متنعّمند.
-
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ 23
آنجا بر تختها (ی عزت تکیه زنند و رحمت و نعمتهای خدا را) بنگرند.
-
تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ 24
در رخسارشان نشاط و شادمانی نعیم بهشتی خواهی دید.
-
يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ 25
(ساقیان حور و غلمان) به آنها شراب ناب سر به مهر بنوشانند.
-
خِتَامُهُ مِسْكٌ ۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ 26
که به مشک مهر کردهاند و راغبان (عاقل) بر این نعمت و شادمانی ابدی باید به شوق و رغبت بکوشند.
-
وَمِزَاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ 27
و ترکیب طبع آن شراب ناب از (جشمهای از) عالم بالاست.
-
عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ 28
سر چشمهای که مقربان خدا از آن مینوشند.
-
إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ 29
همانا (در دنیا) بد کاران بر اهل ایمان میخندیدند.
-
وَإِذَا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ 30
و چون به آنها میگذشتند به چشم طعن و استهزا مینگریستند.
-
وَإِذَا انْقَلَبُوا إِلَىٰ أَهْلِهِمُ انْقَلَبُوا فَكِهِينَ 31
و چون به سوی کسان خود باز میگشتند به سخن مزاح و فکاهی (به نکوهش نماز و طاعت مؤمنان) با هم تفریح میکردند.
-
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَضَالُّونَ 32
و چون مؤمنان را میدیدند میگفتند که اینان به حقیقت مردم گمراهی هستند.
-
وَمَا أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظِينَ 33
در صورتی که آن بدان را موکّل کار و نگهبان اعمال مؤمنان نفرستاده بودند (تا بدین سخنان پردازند).
-
فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ 34
پس امروز هم اهل ایمان به کفار میخندند.
-
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ 35
در حالی که بر تختها (ی عزت تکیه زده و دوزخیان را) مشاهده میکنند.
-
هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ 36
آیا کافران به نتیجه افعال زشتی که میکردند رسیدند؟