سوره
التكوير
-
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ 1
هنگامی که آفتاب تابان تاریک شود.
-
وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ 2
و هنگامی که ستارگان آسمان تیره شوند (و فرو ریزند).
-
وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ 3
و آن گاه که گوهها به رفتار آیند.
-
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ 4
و آن گاه که شتران ده ماهه آبستن را (که نزد عرب بسیار عزیز است) به کلی رها کنند.
-
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ 5
و هنگامی که وحوش (و طیور نیز به عرصه قیامت) محشور شوند.
-
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ 6
و هنگامی که دریاهای آب (چون آتش سوزان) شعلهور گردد.
-
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ 7
و هنگامی که نفوس خلق همه با همجنس خود در پیوندند.
-
وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ 8
و هنگامی که از دختران زنده به گور شده باز پرسند.
-
بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ 9
که (آن بی گناهان) به چه جرم و گناه کشته شدند؟!
-
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ 10
و هنگامی که نامه اعمال خلق گشوده شود.
-
وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ 11
و هنگامی که آسمان را از جای بر کنند.
-
وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ 12
و هنگامی که آتش دوزخ را سخت بیفروزند.
-
وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ 13
و هنگامی که بهشت را (به اهلش) نزدیک سازند.
-
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ 14
در آن هنگام (که روز قیامت است) هر نفسی هر آنچه بر خود حاضر کرده همه را بداند.
-
فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ 15
چنین نیست (که منکران قرآن پندارند) قسم یاد میکنم به ستارگان باز گردنده.
-
الْجَوَارِ الْكُنَّسِ 16
که به گردش آیند و در مکان خود رخ پنهان کنند.
-
وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ 17
قسم به شب تار هنگامی که روی جهان را تاریک گرداند.
-
وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ 18
و قسم به صبح روشن وقتی که دم زند (و عالم را به روی خود بیفروزد).
-
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ 19
(قسم به این آیات) که همانا قرآن کلام رسول بزرگوار حق (جبرئیل) است.
-
ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ 20
که فرشته با قوّت و قدرت است و نزد خدای مقتدر عرش با جاه و منزلت است.
-
مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ 21
و در آنجا فرمانده فرشتگان و امین وحی خداست.
-
وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ 22
و رسول عصر شما هرگز دیوانه نیست.
-
وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ 23
و او امین وحی را در افق اعلای مشرق درست مشاهده کرد.
-
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ 24
و این رسول شما بر وحی از عالم غیب بخل نمیورزد (و شما را از علم وحی خود آگاه میسازد).
-
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ 25
و قرآن او هرگز کلام شیطانی مردود نیست.
-
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ 26
پس شما به کجا میروید؟
-
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ 27
این (قرآن عظیم) جز پند و نصیحت اهل عالم هیچ نیست.
-
لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ 28
تا هر که از شما بندگان بخواهد راه راست (حق پرستی و سعادت ابد) پیش گیرد.
-
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ 29
و شما (کافران، راه حق را) نمیخواهید مگر خدای آفریننده عالم بخواهد.