مقالات
یادمان شهید کشوری
یادمان شهید کشوری
1403/09/26
شهید احمد کشوری در ۳۱ تیر سال ۱۳۳۲ در شهرستان فیروزکوه در خانوادهاى مذهبى به دنیا آمد. خانواده کشورى اهل بروجرد و «غلامحسین» پدرش ژاندارم بود و به مقتضاى شغل دایماً از شهرى به شهر دیگر نقل مکان مىکردند. دوره کودکى احمد با انتقال خانواده آنها به روستای کیاکلاء در بابل مصادف شد. بافت سنتى شهر و مردم خونگرم آن چنان خانواده کشورى را مجذوب کرد که آنها براى همیشه در این شهر شمالى ماندگار شدند.
امروزه نام کشورى و کیاکلاء آنچنان به هم گره خورده است که کسى از مردم این دیار باور ندارد کشورى اهل بروجرد باشد. احمد دوره تحصیل نظام قدیم را از اول ابتدایى تا سوم متوسطه را در کیاکلاء طى کرد و سه سال آخر متوسطه را در دبیرستان قناد شهرستان بابل به عنوان شاگرد ممتاز به پایان رساند. وى ضمن تحصیل به فعالیتاى هنرى از قبیل نقاشى، خطاطى، صنایع دستى علاقه زیادى نشان مى داد و مادرش در این راه مشوق او بود.
او یک بار در مسابقه طراحى کشور مقام نخست را کسب کرد. در سال آخر دبیرستان به همراه دو تن از دوستان فعالیت مذهبى خود را آغاز کرد. با صدایى خوش در مراسم و مجالس مذهبى مرثیه خوانى مى کرد و با جدیت بسیار مدیریت مراسم را به عهده مى گرفت. پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۵۳ در آموزشگاه خلبانى هوانیروز ثبت نام کرد و دوره خلبانى بالگرد کبرى را در اصفهان به مدت یک سال و نیم با موفقیت سپرى کرد.
سپس به مدت شش ماه دوره پیاده نظام را در شیراز طى کرد و به اصفهان بازگشت. کشورى در سال ۱۳۵۵ ازدواج کرد. گرایش همسر وى به امور مذهبى فعالیتهاى او را در این خصوص شدت بخشید. در سال ۱۳۵۵ به کرمانشاه منتقل شد.
در ۳ خرداد ۱۳۵۹ پس از آنکه در یک عملیات ضربتى چادر مهمات و دو تانک دشمن را در منطقه سقز منهدم کرد، بالگرد وى مورد اصابت قرار گرفت و بازویش زخمى شد و چند ترکش به گردن و سینه وى اصابت کرد. با وجود آنکه حالش بسیار وخیم بود با تلاش و شهامت بسیار مانع از سقوط چرخبال شد و آن را در پایگاه سقز به زمین نشاند. از آنجا بلافاصله براى مداوا به کرمانشاه و تهران منتقل شد. پس از چند عمل جراحى بهبودى نسبى یافت، اما ترکش داخل سینه وى خارج نشده بود که جنگ تحمیلى عراق علیه ایران آغاز شد.
خلبان احمد کشورى سرانجام در روز شنبه ۱۵ آذر ۱۳۵۹ شمسى پس از سه روز عملیات در منطقه ایلام با دو فروند میگ عراقى درگیر شد. بالگرد او با اصابت موشک سقوط کرد و وى به درجه رفیع شهادت رسید. جنازه او را پس از تشییع بسیار باشکوه در بهشت زهرا (س) در تهران به خاک سپردند.
