سوره
النازعات
-
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا 1
قسم به فرشتگانی که (جان کافران را) به سختی بگیرند.
-
وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا 2
قسم به فرشتگانی که (جان اهل ایمان را) به آسایش و نشاط ببرند.
-
وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا 3
و قسم به فرشتگانی که با کمال سرعت (فرمان حق را) انجام دهند.
-
فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا 4
قسم به فرشتگانی که (درنظم عالم) بر هم سبقت گیرند.
-
فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا 5
قسم به فرشتگانی که (به فرمان حق) به تدبیر نظام خلق میکوشند (که قیامتی و حشری خواهد آمد).
-
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ 6
روزی که آن لرزاننده (یعنی نفخه صور الهی، جهان را) بلرزاند.
-
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ 7
و لرزاننده دیگر (یعنی نفخه صور دیگر) از پی آن در آید.
-
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ 8
در آن روز سخت دلهای برخی مضطرب و هراسان شود.
-
أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ 9
که (از ترس) چشمها به زیر افکنند.
-
يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ 10
(مردم غافل دنیا) گویند: آیا ما پس از مرگ باز زندگانی دیگری خواهیم یافت؟
-
أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً 11
چگونه چون مردیم و استخوان ما پوسید زنده خواهیم شد؟
-
قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ 12
و گویند: در این صورت که دیگر بار زنده شویم بسی زیانکار خواهیم بود.
-
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ 13
جز یک صدای مهیب (که در صور اسرافیل کنند) نشنوند.
-
فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ 14
و ناگاه همه از خاک بر شوند و به صحرای قیامت رهسپار گردند.
-
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ 15
آیا خبر موسی عمران به تو رسیده؟
-
إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى 16
آن گاه که خدایش او را در وادی مقدس طوی (قرب طور) ندا کرد.
-
اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ 17
که به سوی فرعون برو که او سخت به راه طغیان رفته است.
-
فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَىٰ أَنْ تَزَكَّىٰ 18
پس بگو: میل داری که (از پلیدی خود پرستی و شرک) پاک و پاکیزه شوی؟
-
وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ 19
و تو را به راه خدا هدایت کنم تا بترسی (و به درگاه عظمت و قدرت او خاشع و فروتن شوی).
-
فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ 20
پس آن آیت و معجزه بزرگتر را به او نمود.
-
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ 21
فرعون تکذیب و نافرمانی کرد.
-
ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ 22
از آن پس (که معجزه موسی دید) باز روی از حق بگردانید و (برای دفع موسی) به جهد و کوشش برخاست.
-
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ 23
پس (با رجال بزرگ دربار خود) انجمن کرد و ندا داد.
-
فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ 24
و گفت: منم خدای بزرگ شما.
-
فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ 25
خدا هم او را به عقاب دنیا و آخرت گرفتار کرد.
-
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ 26
تا به هلاکت او اهل ترس از خدا عبرت گیرند.
-
أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا 27
آیا بنای شما آدمیان استوارتر است یا بنای آسمان بلند که خدا آفرید؟
-
رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا 28
که سقفی بس بلند و محکم بنیان در کمال زیبایی استوار ساخت.
-
وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا 29
و شامش را تیره و روزش را روشن گردانید.
-
وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا 30
و زمین را پس از آن بگسترانید.
-
أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا 31
و از آن آب و گیاه پدید آورد.
-
وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا 32
و کوهها را بر روی آن استوار ساخت.
-
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ 33
تا (از آن آب و گیاه که از بیابان و کوه بر انگیزد) قوت شما و چهارپایانتان بر آید.
-
فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ 34
پس چون آن واقعه بزرگ (و حادثه عظیم قیامت) پدید آید.
-
يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَىٰ 35
در آن روز آدمی هر چه کرده به یاد آرد.
-
وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرَىٰ 36
و دوزخ برای بینندگان آشکار شود.
-
فَأَمَّا مَنْ طَغَىٰ 37
پس هر کس (از حکم شرع خدا) سرکش و طاغی شد.
-
وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا 38
و زندگی دنیا را برگزید.
-
فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ 39
دوزخ جایگاه اوست.
-
وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ 40
و هر کس از حضور در پیشگاه عزّ ربوبیت بترسید و از هوای نفس دوری جست.
-
فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ 41
همانا بهشت منزلگاه اوست.
-
يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا 42
از تو سؤال کنند که قیامت کی بر پا شود؟
-
فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا 43
تو را چه کار است دیگر که از آن به یاد آری؟ (بسیار یاد آور شدی و منکران از تو نپذیرفتند).
-
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا 44
کار آن ساعت به خدای تو منتهی شود.
-
إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشَاهَا 45
تو را جز این نباشد که اهل ایمان را هر کس از یاد آن روز هراسان میشود به اهوال آن روز آگاه سازی.
-
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا 46
چون آن روز را مردم ببینند گویی همه عمر دنیا شامگاهی یا چاشتگاهی بیش نبوده است.