سوره
القارعة
-
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ الْقَارِعَةُ 1
قارعه.
-
مَا الْقَارِعَةُ 2
قارعه چیست؟ (همان روز وحشت و اضطراب مرگ و قیامت است که دلهای خلایق را از ترس در هم کوبد).
-
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ 3
و چگونه حالت آن روز هولناک را تصور توانی کرد؟
-
يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ 4
در آن روز سخت، مردم مانند ملخ هر سو پراکنده شوند.
-
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ 5
و کوهها همچون پشم زده شده متلاشی گردد.
-
فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ 6
پس عمل هر کس را در میزان حق وزنی باشد،
-
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ 7
او در بهشت به آسایش و زندگانی خوش خواهد بود.
-
وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ 8
و عمل هر کس بی قدر و سبک وزن باشد،
-
فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ 9
جایگاهش در قعر هاویه (جهنم) است.
-
وَمَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ 10
و چگونه سختی هاویه را تصور توانی کرد؟
-
نَارٌ حَامِيَةٌ 11
هاویه همان آتش سخت سوزنده و گدازنده است.